jos kleinjans schildert al vanaf zijn jeugd. niet opgeleid aan een kunstacademie, mag hij zich met recht autodidact noemen. zijn beheersing van kleur loopt gelijk op met de intensiteit van de door hem gekozen onderwerpen. deze thema’s betreffen alle de menselijke conditie. dit engagement ligt ook aan de basis van zijn beroep als (inmiddels emeritus) hoogleraar milieugezondheidkunde. ook op ieder doek staan mensfiguren centraal, in casu als geschilderde wezens in relatie tot het doek. hun lichaamstaal of gezichtsuitdrukking verraadt hun innerlijke beleving van de hun omringende wereld. hij tekent ze niet, maar ‘omschrijft’ ze als het ware door opeenvolgende verfstreken. lange of korte al naargelang de gegeven spanning. de omschrijving blijkt soms ook letterlijk in de woorden, die hij soms als beeldende elementen toevoegt. toch leidt geen enkel schilderij hierdoor tot een eenduidige verklaring. veeleer uit kleinjans met ieder werk zijn hang naar zelfreflectie en existentiële twijfel. ja, zelfs zijn diepe angsten, waarin ook wij ons zouden kunnen herkennen.
- ad himmelreich -